Overbruggen van aangepaste EVM-ketens naar Tron-liquiditeit | Interview met Andrew Nalichaev

29 apr 2026

Samenvatten met AI

In dit gesprek gaat Andrew dieper in op wat het betekent om een aangepaste EVM-keten te verbinden met Tron-liquiditeit. Hij bespreekt de beveiliging van bruggen, kwetsbaarheden in randgevallen, de grenzen van audits en de afwegingen achter LP, lock-and-mint, intent-based en hybride modellen met een focus op wat er echt kapot gaat in productie en waarom.

Als u werkt met aangepaste ketens, interoperabiliteit of liquiditeitsroutering, dan is dit een praktische uitsplitsing van de beslissingen achter de ketenoverkoepelende infrastructuur.

Tekst interview

Ga dieper in op de CrossCurve-exploit in februari 2026. Wat is er precies mislukt en hoe moeten we door dit soort incidenten anders gaan denken over cross-chain bruggen?

Ik denk dat het echt een briljante vraag is, omdat we samenwerken met CrossCurve en we hun oplossing gebruiken voor sommige van onze klanten. Toen het ongeluk gebeurde, hebben we echt geprobeerd om te evalueren hoe het onze klanten en onze partnerschappen heeft beïnvloed. En na een interne controle hebben we vastgesteld dat het goede nieuws is dat het geen invloed heeft op onze specifieke klanten.

Wat gebeurde er eigenlijk? Dus, CrossCurve gebruikte een aantal externe boodschappers die een bericht van de bronketen naar de bestemmingsketen zouden moeten sturen. Wat het eigenlijk betekent is dat CrossCurve zei dat ze, en ze hebben ook echt, de oplossing genaamd een consensus bridge. Dat betekent eigenlijk dat ze verschillende boodschappers tegelijk gebruiken om de specifieke transactie te beschermen, het proces van lock-and-mint, of het proces van het overbrengen van liquiditeit over de ketens. Maar in dit specifieke geval, ze moesten deze twee verschillende ketens verpakken, dus gebruikten ze alleen de Axelar-oplossing.

En het probleem zit niet in CrossCurve, maar in het Axelar berichtenmechanisme. Wat betekent het in de praktijk? Wanneer iemand een transactie van de bestemmingsketen naar de bronketen stuurt, controleert de bronketen alleen de transactie-ID op de bestemmingsketen en vergelijkt de getallen, zonder het bericht van de bronketen daadwerkelijk te verifiëren. Helaas hebben veel auditors en onderzoekers dit niet genoemd als een kwetsbaarheid. Daarom gebruikte CrossCurve gewoon dezelfde oplossing en de methoden die door externe auditors waren goedgekeurd..

Eigenlijk laat het ons zien dat we auditors soms niet eens volledig kunnen vertrouwen en dat we elke keer een dubbele controle moeten uitvoeren. Misschien wat extra AI-controles toepassen of wat dan ook. Maar het goede nieuws is dat CrossCurve nog steeds meedoet. En er is zeker slecht nieuws over, maar dat betekent niet dat het problemen heeft vanuit een architectuurstandpunt. We kunnen het zien als een herinnering aan hoe iemand de bruggen kan misbruiken en aanvallen. Maar het betekent nog steeds dat we een aantal dubbele controles moeten uitvoeren, in gedachten moeten houden dat zulke aanvallen kunnen gebeuren en de volgende cross-chain oplossingen en bruggen veiliger moeten bouwen.

Veel brugdefecten worden beschreven als “randgevallen”. Zijn deze incidenten echt randgevallen of symptomen van diepere architectuurproblemen?

Weet je, het hangt af van het geval. Ik kan zeggen dat de meest voorkomende architectuurproblemen zijn opgelost tijdens de vorige bullmarkt, ergens tussen medio 2020 en 2021. Dus de meest voorkomende gevallen zijn nu al opgelost. Maar sommige gevallen zijn echt randgevallen. Bijvoorbeeld het geval van CrossCurve. Ik denk dat het een echt randgeval is, omdat zelfs na alle controles, zelfs met een goede architectuur en een absoluut briljant idee, zulke zwakke punten nog steeds bestaan.

En ik denk zeker dat we op dit moment al de meest algemene architecturale oplossing hebben die er maar kan zijn. We noemen het een gouden standaard voor de industrie, en in het algemeen is het een algemene standaard, denk ik. We kunnen dus niet zeggen dat er volledig architecturale problemen mee zijn. We kunnen zeggen dat sommige kleine bugs of kleine ongewone gevallen, en wat we eigenlijk een randgeval noemen, kunnen voorkomen.

Ik denk dat ons belangrijkste doel op dit moment is om zulke randgevallen op architectonisch niveau te voorkomen en ertegen te beschermen. Het is bijvoorbeeld haalbaar om een hybride oplossing te gebruiken, een dubbele controle, een extra audit of misschien een cooldown in sommige gevallen. In ons bedrijf proberen we echt om steeds meer beveiligingscontroles en -beschermingen te implementeren en soms geven we er zelfs de voorkeur aan om bestaande oplossingen te hergebruiken in plaats van bruggen vanaf nul te creëren.

En in dit geval is het zeker beter om de belangrijkste standaard toe te passen dan te proberen het wiel opnieuw uit te vinden.

Tron speelt een unieke rol in stablecoin-stromen, vooral voor USDT. Waarom brengt Tron-to-EVM routing andere risico's met zich mee dan EVM-to-EVM bridging?

Ik denk dat dit de vraag is die elk van onze klanten, of zelfs iedereen die besluit om zijn eigen aangepaste ketting te maken, ons stelt. In de meeste gevallen zullen het EVM-compatibele ketens zijn, soms Layer 2 ZK-rollup of Optimistic rollup. En iedereen wil een deel van de liquiditeit van de Tron-keten hebben omdat het nog steeds een grote rol speelt in stablecoin-transfers: iemand wordt betaald, krijgt salaris of betaalt rekeningen met stablecoins op Tron.

Iedereen die toegang wil krijgen tot deze liquiditeit en hem wil gebruiken voor zijn eigen aangepaste ketting, kan dat zeker. Tron en EVM-compatibele ketens hebben verschillende soorten adressen, verschillende soorten slimme contracten en verschillende talen voor de slimme contracten. En daarom is het zo moeilijk. Als we de EVM-keten verbinden met de EVM-keten, zullen het adres op de bestemmingsketen en de bronketen hetzelfde zijn en kunnen we hetzelfde slimme contract gebruiken voor lock-and-mint, zelfs vanuit het oogpunt van de betalingen voor de transactiekosten.

In een EVM-keten hebben we dus hetzelfde mechanisme voor het schatten van de gaskosten en transactiekosten. In Tron is het absoluut anders, met een energieconcept, met betaling in sommige TRX, etc. Dat is een reden waarom het zo anders is en waarom het complexer is, in plaats van gewoon twee verschillende EVM-compatibele ketens met elkaar te verbinden.

LP-bruggen worden gezien als de meest “native-feeling” optie. Op welk punt wordt de liquiditeitseis van dit model een structurele beperking in plaats van een tijdelijke hindernis?

Weet je, eerlijk gezegd denk ik dat LP bridges de meest klassieke aanpak zijn voor veel ketens. Het betekent dat jij, als iemand die jouw keten wil koppelen aan een externe keten, of als eigenaar van de bridge, niet je eigen liquiditeit hoeft te verschaffen. Je kunt de gemeenschap vragen om deze liquiditeit te verschaffen en in de meeste gevallen zullen ze ermee instemmen om hun liquiditeit met jou te delen.

Maar je moet ze wel winst bieden. En je zult concurreren met bestaande DeFi-protocollen of andere use cases voor liquiditeit. Dit betekent dat je brug veel TVL vergrendeld moet hebben en dat er veel transacties overheen moeten gaan. Als het transactievolume echt hoog is en je veel vergoedingen int, kun je deze vergoedingen delen met de liquiditeitsverschaffers.

Anders, in een geval waarin je minder transacties hebt, betekent dit dat de LP-aanbieder minder reden heeft om liquiditeit te verschaffen omdat ze minder van de vergoedingen zullen innen. Daarom kunnen ze besluiten om de liquiditeit gewoon uit je bridge te halen en het te gebruiken op een extern DeFi-protocol. In dit geval zal de slippage in deze LP-transactie, met deze overbrugging via LP, hoger zijn.

Daarom kan iemand besluiten: “Oké, ik wil de transactie niet doen op deze keten met deze brug en ik geef de voorkeur aan een andere optie.” Je moet dus spelen met liquiditeit en je moet steeds meer redenen geven om je overbruggingsoplossing te ondersteunen met liquiditeit.

Lock-and-mint bruggen nemen de noodzaak voor poolliquiditeit weg, maar introduceren verpakte activa. In uw ervaring, waar hebben deze bruggen de neiging om als eerste te falen - technisch, economisch of sociaal?

Zeker niet vanuit sociaal oogpunt. Weet je, het beste deel van de lock-and-mint benadering is dat je helemaal geen liquiditeit hebt. In het geval van LP-bruggen moet je iemand vragen om de liquiditeit voor LP's te verschaffen. In dit geval hoef je niet eens je eigen liquiditeit te hebben.

Voor de lock-and-mint aanpak, als iemand een aantal stablecoins wil gebruiken of uw keten wil gebruiken, kunnen ze een aantal stablecoins, of welke munt het ook is, op de bronketen locken en vervolgens een gelijk aantal op uw aangepaste keten of, in het algemeen, op de bestemmingsketen slaan.

Maar wat is het probleem? Het grootste probleem met deze aanpak is dat het een ander type token kan creëren op de bestemmingsketen. Het gaat dus om de fragmentatie van de liquiditeit. Je hebt bijvoorbeeld een versie van het token van Ethereum en een andere van Arbitrum, of verschillende soorten tokens uitgegeven door verschillende bridges met een lock-and-mint aanpak. Het gaat dus om fragmentatie.

Maar het heeft ook wat problemen vanuit een technisch standpunt, want als iemand de boodschapper aanvalt en het verkeerde bericht stuurt dat je een bepaald aantal tokens moet vrijgeven op de bronketen of een extra aantal tokens moet uitgeven op de bestemmingsketen, dan kunnen ze de extra liquiditeit krijgen die niet gedekt wordt door de eigenlijke tokens op de bronketen.

Het is dus een groot probleem en in de meeste gevallen, als iemand zulke bruggen probeert aan te vallen, combineren ze een economische aanval met een technische aanval, maar geen sociale aanval.

Intent-based uitvoering belooft een sterke UX en lage kosten. Waar gaat dit model stuk als de volumes toenemen of de marktomstandigheden veranderen?

Ik ben het ermee eens dat een intentgebaseerde aanpak de beste aanpak kan zijn vanuit het oogpunt van gebruikerservaring. Maar als je je eigen keten maakt, betekent dit dat je sommige bots, algoritmen of zelfs personen extra moet motiveren om de oplosser te zijn, omdat oplossers een belangrijk onderdeel zijn van de intent-gebaseerde aanpak.

Voor veel van onze klanten gebruiken we 1inch Fusion+. Het is precies een benadering op basis van intentie. Maar als je hetzelfde wilt gebruiken voor je eigen aangepaste kettingen, moet je iemand motiveren om deze oplosser te zijn. Als ze bijvoorbeeld steeds minder transactievolume zien op jouw keten en steeds minder mensen die deze overbrugging willen doen, kunnen ze proberen om jou hun verwachtingen op te leggen vanuit het inkomstenstandpunt, en dan wordt de gebruikerservaring steeds slechter.

En deze lage kosten kunnen hoger en hoger worden, en de transactiesnelheid kan lager worden. Misschien ben je wel de enige oplosser of resolver die met zo'n aanpak werkt. Dus ik denk dat dit het ergste is aan de intent-gebaseerde aanpak.

Het hybride model verplaatst liquiditeit naar buiten het bestemmingsnetwerk. Welke risico's worden hierdoor eigenlijk geëlimineerd en welke risico's worden er in plaats daarvan geconcentreerd?

Als we het hebben over bruggen in het algemeen, als je je eigen aangepaste keten maakt, wil je die verbinden met het externe ecosysteem. In de meeste gevallen ben ik er vrij zeker van dat je niet echt een enkele keten wilt verbinden met een enkele externe keten.

Maar als we de LP-benadering of de lock-and-mint-benadering gebruiken, betekent dit dat je je enkele keten aan vele ketens moet koppelen, wat echt duur is en veel liquiditeit vereist. In de meeste gevallen is het normaal om één ketting als bronketting te kiezen en deze te verbinden met jouw ketting. En in dit geval, met je bestemmingsketen, kan het een 'lock-and-mint'-aanpak zijn.

Maar deze externe keten kan op verschillende manieren worden verbonden met vele, vele, vele andere externe ketens. Bijvoorbeeld met de LP-benadering of met een intent-gebaseerde benadering. Als je je eigen L2 ZK-rollup maakt en toegang wilt tot liquiditeit uit het externe ecosysteem, kun je Arbitrum gebruiken als bronketen.

Arbitrum kan worden verbonden met Tron via een intent-gebaseerde benadering en met Ethereum via een LP-benadering. En dan zal deze laatste mijl gewoon een lock-and-mint benadering van je keten zijn. De hybride oplossing geeft je dus toegang tot alle externe liquiditeiten op externe ketens, maar met één tussenliggende keten die je gebruikt als bron voor je eigen aangepaste keten.

Als een team nu, in 2026, een Tron-to-EVM stablecoin route ontwerpt, wat is dan de eerste ongemakkelijke vraag die ze zichzelf moeten stellen voordat ze een aanpak kiezen?

Ik denk dat de meest ongemakkelijke vraag is: hoeveel ben je bereid uit te geven aan deze brugoplossing? En hoeveel geld bent u bereid uit te trekken voor een bepaalde oplossing? Als we het hebben over een intentgebaseerde aanpak, betekent dit dat u vanaf het begin sponsoring of een andere reden moet bieden voor oplossers om oplosser te blijven in uw keten. Als het verkeer in je keten niet vanaf dag één de grootste is, zul je hun oplossing echt moeten sponsoren. Als je hiermee stopt, kunnen ze in de meeste gevallen besluiten om hun oplossing uit te schakelen.

Anders, als we het hebben over een lock-and-mint aanpak, moet je wat geld betalen aan de bestaande bekende boodschappers om je keten aan te sluiten op hun netwerk van boodschappers. En het is veel. Ik bedoel, je betaalt honderdduizenden US dollars alleen al om aangesloten te worden, en het is een eenmalige betaling.

Als we het hebben over de LP-benadering, kun je in principe je eigen liquiditeit leveren. En het betekent nog steeds dat je de enige LP-aanbieder voor deze aanpak kunt zijn, maar deze liquiditeit zal worden vergrendeld. Of je betaalt iemand om de liquiditeit te vergrendelen, en dat betekent ook dat je een deel van je eigen tokens moet uitgeven, of, in het beste geval, een extra sponsoring voor de vergrendelde liquiditeit.

Voor mij is de eerste en belangrijkste vraag dus hoeveel je er echt aan wilt uitgeven, en hoeveel geld en tokens je bereid bent toe te wijzen aan dergelijke oplossingen.

Maak kennis met de geïnterviewde

Andrew Nalichaev

Blockchain expert & DeFi analist

Andrew vertaalt gedecentraliseerde concepten in veilige, functionele financiële tools. Hij navigeert door het vluchtige DeFi-landschap om schaalbare blockchain-infrastructuren te bouwen die het echte nut aanspreken, en gaat voorbij aan de modewoorden om technische waarde te leveren.

Bekijk profiel

Andrews expertise aan het werk

Meer over dit onderwerp

Blog

Hoe USDT te verplaatsen van Tron naar EVM zonder gevangen te raken door liquiditeit

Blog

Ontwikkelingskosten cryptobeurzen in 2026: uitsplitsing CEX vs. DEX

Blog

Toplaag 2 blockchains: vind de juiste pasvorm voor uw project

Contacteer ons

Boek een gesprek of vul het onderstaande formulier in en we nemen contact met je op zodra we je aanvraag hebben verwerkt.

Naam

Bedrijf

E-mail

Telefoon

Bericht

Stuur ons een spraakbericht

Documenten bijvoegen

Bestand uploaden

Je kunt 1 bestand van maximaal 2 MB bijvoegen. Geldige bestandsformaten: pdf, jpg, jpeg, png.

Door op Verzenden te klikken, stemt u ermee in dat Innowise uw persoonsgegevens verwerkt volgens onze Privacybeleid om u van relevante informatie te voorzien. Door je telefoonnummer op te geven, ga je ermee akkoord dat we contact met je opnemen via telefoongesprekken, sms en messaging-apps. Bellen, berichten en datatarieven kunnen van toepassing zijn.

U kunt ons ook uw verzoek sturen
naar contact@innowise.com

Wat gebeurt er nu?

Zodra we je aanvraag hebben ontvangen en verwerkt, nemen we contact met je op om de details van je projectbehoeften en tekenen we een NDA om vertrouwelijkheid te garanderen.

Na het bestuderen van uw wensen, behoeften en verwachtingen zal ons team een projectvoorstel opstellen met de omvang van het werk, de teamgrootte, de tijd en de geschatte kosten voorstel met de omvang van het werk, de grootte van het team, de tijd en de geschatte kosten.

We zullen een afspraak met je maken om het aanbod te bespreken en de details vast te leggen.

Tot slot tekenen we een contract en gaan we meteen aan de slag met je project.